Erdut

Naselje i općina u Osječko-baranjskoj županiji. Površina naselja je 30.64 čkm. Dijelovi naselja su zaseoci: Ada, Erdut Mali, Erdut Novi, Erdutska Skela, Novi Prkos, Orašje Erdutsko, Oraški Put, Planina Erdutska, Podunavlje i Stari Prkos. 

Kretanje broja stanovnika:

god.	1857	1869	1880	1890	1900	1910	1921	1931	1948	1953	1961	1971	1981	1991	2001	2011	2021
br.st.	759	1.266	1.226	1.342	1.572	1.779	1.563	1.538	1.424	1.512	1.814	1.718	1.517	1.459	964	805	-

Poštanski ured 31226

Prvi put se spominje 1335. godine, kao Erdöd ili Erdewd, a u smislu grada, 1472. godine kao Castelum Erdeed. Ime Erduta potiče od lokalnog mađarskog naziva i znači šumski put. Nakon turskog povlačenja, 1688. godine, Erdut preuzima carska bečka komora. Godine 1730. Erdut prelazi u ruke vlastelina Johana Baptiste Maksimilijana barona Zuana, zatim grofa Ivana Palfija, pa porodice Adamovića Čepinskih. U drugoj polovini XIX stoljeća, Erdut postaje posjed sremskog župana Ervina Čeha, a u posjedu porodice Čeh biće sve do nacionalizacije poslije 2. svj. rata. 

Legenda o gospodaru erdutske kule i sinu s plamenim znakom: U Erdedu ruine leže na visokom grebenu; slikovite su onoliko koliko i legenda vezana za njih. Iznosim legendu onako kako mi je na samom mjestu prenesena. Ona je, međutim, nešto drugačija od one u djelu Mendijanskog Erzählungen, Sagen und Legenden aus Ungarns Vorzeit. Mladi plemić Erded podiže ruku na svog oca, udari ga po licu, i stari čovjek prokune sina. Na sinovljevom čelu pojavi se plameni crveni znak, nalik na onaj Kainov; gorio je – i odveo ga do hladnog sjevera, kroz močvare i šume, preko planina i mora do leda i snijega. Kuda god je naišao, svi su se okretali od njega: znak je plamtio i plamtio. On krene na jug, među vesele ugodne ljude. No, i oni su zazirali od Kaina i okretali se od njega. Tada ga uhvati očajanje, nije znao kamo bi više krenuo. Tamo gde je zastao, rijeka je udarala u litice, plemićki dvorac se tu uzdizao, obasjan svjetlošću zalazećeg sunca. Poznavao je njegove kuće i tornjeve, i časnu starinu koja je, oslanjajući se o svoj štap, prelazila preko pokretnog mosta. On se baci pred noge starog čovjeka i sa starčevim blagoslovom plameni znak nestade s njegovog čela.

Crkva Svih Svetih, izgrađena je 1880. godine, srušena 1991-1992. i obnovljena 2013. u župi sv. Josipa zaručnika Blažene Djevice Marije iz Dalja, obnovljena je 2005. godine. Pravoslavna crkva svetog arhangela Gavrila restaurirana je 2003-2005. godine. 

Značajna kulturna dobra u Erdutu su Srednjovjekovni Erdut, ostaci kula s kraja 15. stoljeća i dvorac Admović – Čeh iz sredine 19. stoljeća.

panorama naselja katoličkom crkvom Svih Svetih (1880.)

panorama naselja sa ostacima srednjevjekovnoga grada (prvi puta se spominje 1472. godine)